All posts by Kristina Koti

Guts over Fear


The song is beautiful, the words make it even more because of the enormous, deep message they carry.

When you are safe in your little happy routine, in your cozy comfort zone, it’s so hard to take a step further. A step outside means you are out in the “dark”. It means you are vulnerable… well uncomfortable is the right word.

You know that there are lots of wrong things with your current comfort zone despite all the benefits. You know that at some point you will need to take that risk, not saying face life blindfolded but heeeeell you need to take a chance for yourself, when an “opportunity” presents itself. Most of the times others spend an eternity looking for one and never find it, or maybe they do, but are unable to overcome their fears. Thus, if you are looking, it means that deep down, that comfort zone of yours is not that comfortable after all.

Continue reading Guts over Fear




I visited Podgorica this Sunday. Besides the pleasure of going to a place where I had not been before and finding a new reality, I also realized that I tend to underestimate the pleasure of little things that make me feel alive.

This means, that it really doesn’t matter where I go, what matters is to take the initiative to do things I like and that make me richer; richer with experience, knowledge, memories and last but not least also happy.

The little trip was tiring physically, but refreshing mentally… eehhmmm maybe not the right choice of words, but just trying to say that it was wonderful and it filled my heart with joy , especially Podgorica’s Niagara waterfall.

True, that I am not the typical outdoors person, specially when it comes to nature. I have underestimated nature’s effects on mood and thoughts, lately. Probably because, once it was much easier to connect with nature and because my days weren’t as busy with work and everyday errands I have to run, as they are now.


Continue reading Waterfall


Tsunami of Expectations


So I happened to read one of my friends’ post on facebook which was about expectations. It really gave me something to think about and also the right trigger to write this post. So before getting started, first things first. That means: “How does something I am being asked to do, affect me?”, “What about my well-being?”. It might sound selfish, but honestly, between that and being “selfless” putting myself at risk, I prefer selfish or self-centered thousands of times.

True also that, lots of us are inclined to meet others’ expectations, exceed them without even getting where we are going or what we are doing to ourselves. Others might be parents, partners, bosses, colleagues, friends etc.

Continue reading Tsunami of Expectations


I am not a fish


I am going to be honest with you all. I haven’t been writing for quite a long time. The reason is quite simple, I didn’t want to.

The ” I don’t want to…” freaked me out. Since I was scared to admit that I didn’t want to do one of the most therapeutic things in this world which further more is also one of the things I love the most,  I was making up excuses: “I don’t feel like it…” “I don’t have time…” “I have nothing to write about…” and wait the worst is yet to come: “I am a complete mess, what the hell will I be writing about? I tried to be a good example of positive thinking and now I will spread what, the complete opposite? How incapable I am of surpassing it all? No one needs that!

But I do, even though it’s not easy at all.

Continue reading I am not a fish


How to see the world

I am not going to teach you how… No one is going to do that, however there are means by which you can learn more on how to see the world and what’s happening around you.
The book “How to see the world” by Nicholas Mirzoeff looks like a short manual or guide that contains some basic information, you absolutely need to know but at the same time the definitions, notions are fully explained with details, examples, situations, history circumstances and events.

Continue reading How to see the world


Education oh oh oh

I don’t know if you have already seen the movie, but anyway I hope I am not spoiling all the fun. Oh man, it was fun. Absolutely hilarious and somehow extreme. I mean the situations (the fun parts) were a bit over the board… maybe that’s what made it unbelievably hilarious.

I love this scene!


1. This is not a real review. It’s a general brief of the plot so it’s easier for me to pass on the crucial topic I want to discuss.

  1. There is a lot of swearing and cursing in the movie. I don’t mind, but maybe little kids watching it… hhmmm I wouldn’t be that sure about that. I mean, I used to watch movies when I was little and no movie discrimination was involved in the process. Nothing wrong happened to me, except my dirty mind, the swearing (I can swear in lots of different foreign languages and I am very eager to learn some more.  Proud of my parents and how they raised me! It might sound sarcastic, but it’s not. I mean it. Ok, enough rambling and moving on!)

Continue reading Education oh oh oh



So today I feel like talking about incentives… Yeah…

You see the picture, of this book I am reading… Well, I am not reading it yet, but I plan to. I have read the other 2, “Think like a Freak” and “Freakonomics” written by the same authors, Steven D. Levitt and Stephen J.Dubner. I think, I messed up the reading order but who cares. Brilliant, amazing, mind-blowing books and very inspiring.

Continue reading SuperFreaks


Evening Beauty Routine

Yves Rocher Hydra Vegetal line: (left) mask cream, (right) eye cream, (below) hydrating 24H cream

This post is about my  so-called evening beauty routine. I stress, these steps and products work perfect for me but someone else may find other actions/products (also from other brands) more suitable. It makes perfect sense. Personally I have been using Yves Rocher products for almost a year and a half and I find my skin flawless, moisturized plus very smooth. My choice is the Hydra Végétal line, as it is the right one for my skin type, normal to combined. The main feature of the line is that it moisturizes my skin without making it too shiny or oily. The products contain particles that capture moisture in order to naturally pamper your skin cells.
So besides the golden rule, getting rid of your make up before going to bed, there is a whole after process to it, but essentially yeah you would need to start from that.

First of all if I have been wearing make up during the day, cleaning starts with pouring water on my face, not too cold, not too hot, as water temperature is key. Then I start washing it with soap. This way I can instantly take off most of the make up.

Continue reading Evening Beauty Routine


“Big Girls Don’t Cry” Review


As promised a few weeks ago, finally here my Fay Weldon’s review of “Big girls don’t cry”. i tried to be very careful, providing basic information and opinion, making it “spoiler free”. I have already mentioned it, I know, but I will do that again. I read the book in Albanian, published By Pegi Publishing House, one of the best here in Albania.

And with that said, I hope you enjoy it! 🙂

First of all, know that it’s very straight forward and maybe someone would think of it as bold and brazen. That’s part of this book’s personality, this is how the characters truly are. Most of them are uncensored, because they show their true colors and are not afraid of not faking a facade to show to the rest. Well considering the time, breaking the boundaries, work hard, play hard, party hard and money looked easy but it wasn’t, it has never been, we just keep comparing easier eras to more difficult ones. That’s one of the biggest illusions of our reality.

Continue reading “Big Girls Don’t Cry” Review


Pushteti Blendi Fevziu- Review

Ky ishte një nga bestsellerat e këtij viti, ose për të qenë më të saktë, i dyti libër më i shitur te Panairi i Librit 2016. Bukur shumë!

Im atë ishte shumë kurioz të dinte për çfarë bëhej fjalë. E bleu, e lexoi dhe komenti i vetëm ishte “Ppffff!”.

E lexova. Do ishte shumë pak, thjesht të thoja që nuk më pëlqeu. Pëlqimi ose jo, hyn te shijet personale të gjithsecilit prej nesh dha varet nga shumë faktorë. Të jemi të qartë, jam një lexuese si gjithë të tjerët dhe kur gjej një libër që ia vlen barra qeranë, jam e gatshme ta promovoj duke e rekomanduar te të tjerë lexues. Miqtë e mi më të ngushtë janë dëshmitarë të kësaj, por në këtë rast nuk mundem, me gjithë dëshirën e mirë.

Jo, nuk është sepse dua të hedh baltë mbi një vepër letrare, por letrare nuk është.  “Sot gjithçka ështe letërsi.”shkruan Z. Ҫili, por kjo nuk ka lidhje me letërsinë dhe as me esenë. Kjo është hajde të fantazoj dhe vetëm prej famës që kam, prej reklamës, të pres që të vlerësohet.

Ka gabime trashanike: 1. Gramatikore 2. Drejtshkrimore 3. Sintaksore. Ky fakt ishte cituar edhe në një artikull të gazetës “Telegraf”.

  1. Gramatikore? Gjenden plot fjali pa kuptim. Si mund të ndërtosh një fjali vetëm me pjesë të nënrenditur? Si mund të vazhdosh më pas këtë mendim sërish me një fjali që konsiston në pjesë të nënrenditur? Ku janë pjesët kryesore? Qëllimi i një pjese të nënrenditur është, të plotësojë kuptimin e pjesës kryesore dhe ta pasurojë me informacion, përndryshe nuk ka arsye të ekzistojë dhe vetëm nuk mund të qëndrojë.

Do flasim për lakim emrash? Apo trajtën e shquar dhe të pashquar? Po trajtat e shkurtra?

2.Drejtshkrimore? Ka gabime në drejtshkrimin e fjalëve, në apostrofin që mungon, viza në mes të fjalëve si madje-madje etj.

  1. Sintaksore? Sheh presje të përdorura vend e pa vend. Nuk ka hapësirë midis shenjave të pikësimit. Nuk ka ndarje dhe dallim të ligjëratës së drejtë nga ligjërata e zhdrejtë.

Vërehet një varfëri e theksuar në leksik, derisa më bënte përshtypje frekuenca me të cilën ndeshesha me frazat: thellë-thellë, herë-herë, madje-madje ose kur hasja të njëjtat fjalë në distancë prej dy ose  tre rrjeshtash, si “magjepse” (unë mesa di shkruhet magjepsëse, por…) etj.

Nuk jemi të gjithë gjuhëtarë apo ekspertë të gjuhës shqipe edhe pse bëhet fjalë për gjuhën amtare por nga kjo analizë e cekët e imja merreni me mend se sa gjëra të tjera mund të haste dikush që këtë e ka profesion.  Më vjen shumë keq, sepse ishin “detaje” që fare lehtë mund të ishin evituar. Prandaj ekzistojnë profesionet e ndryshme dhe profesionistët. Këtu duhej syri  i mprehtë  i një redaktori.  Fundja po flasim për një libër që jam e bindur pa dalë akoma, ishte i destinuar të ishte i suksesshëm, kështu që Z.Fevziu, Z. Ҫili mund t’ia lejonin vetes një shpenzim të tillë.  Sidomos nëse do kishte një lexueshmëri kaq të gjerë, duhej edhe pak përgjegjshmëri për çfarë po nxjerr në treg kur ke vënë tellallin nga të gjitha anët. Në kohërat që po jetojmë,  përçudnimi i  gjuhës shqipe është normalitet. Është kaq e vështirë të shohësh shkrime pa gabime, rrjedhimisht një libër i këtij kalibri, siç edhe pretendohet  të jetë nuk duhej  të binte në këtë “kurth”. E turpshme!

Sigurisht që do kisha preferuar të merresha menjëherë me komentimin e përmbajtjes, siç do lexoni më poshtë, por nuk mund të mos ndalesha në ngërçin gjuhësor që ma ndërlikoi leximin në tërësi.

Trajtimi i fenomenit të pushtetit është tejet sipërfaqësor, pavarësisht se Z. Fevziu qartazi përpiqet të ketë një qasje elastike duke ndërthurur momentet e së tashmes me të kaluarën e personazhit. E dimë që loja e pushtetit është e rrezikshme dhe tinëzare. E dimë që pushteti të tjetërson, sepse duhen këllqe të forta dhe asnjë fibër plasteline në organizëm, përndryshe je i marrë fund.

Një i dehur gjithmonë pandeh se është esëll, qiqër madje.

Deformimi nga pushteti është i ngadaltë dhe gati i padukshëm. Madje edhe ata që kemi përreth e kanë shumë të vështirë të kuptojnë se ç’po ndodh deri në çastin që është tejet vonë. Deri në çastin kur na ndizet papritmas një llambushkë dhe ndërgjegjësohemi, por gjithmonë në lidhje me të tjerët, kurrsesi në lidhje me veten tonë.

Dua të them që edhe nga vetë eksperienca e Z. Fevziu, që ka parë aq shumë burra të pushtetshëm duhet ta ketë nuhatur sesi infekton dhe pushton pushteti.

Magjia? Makthet? Fundi i tij? Nuk pashë asgjë magjike në libër. Ishin thjesht përshkrime me ngjyra, të mbetura në tentativë. Ngjitja, suksesi në karrierë, postet, pasuritë, privilegjet? Gjatë gjithë librit përsëriteshin po të njëjtët emra, shoqëruar me ndonjë mbiemër të rastit që bënte më shumë bujë gazetareske sesa artistike.

Vrasjet,vendimet gjakatare, përjashtimet, eliminimet? Një tjetër renditje që përsëritet.

Makthet? Sulltani e dënoi me akuzën e tradhtisë. Kaq. Melodi e dëgjuar.

Fundi? Kur të vjen fundi, si i thonë kësaj pune, kujton fillimin. Kujton se si vjen nga një origjinë disi modeste dhe adhurimin për gjyshin, kujton ambiciet e mëdha për të studiuar dhe për t’u bërë dikush, si arrin të martohet me një vajzë të një dere të mirë, si pastaj mohon atë dhe fëmijët për pushtet, si fiton ca më shumë, si martohet me një nga konkubinat e haremit të sulltanit, si fëmijët e tij me këtë të fundit rezultojnë të jenë një zhgënjim total…

Ndoshta dikush do më thoshte (me të drejtë): “Po pse ç’prisje? Fundja këto lloj historish kanë të gjitha pak a shumë, të njëjtët emërues të përbashkët.”.

Përgjigjja ime do ishte: “Po pikërisht! Një shkrimtar materializon fantazinë e tij, duke krijuar një realitet. Ky realitet përputhet me atë ku jetojmë ose mund të jetë ekstremisht jo real, por në fund fare shkrimtari mban përgjegjësi për emocionet që ndjell dhe mendimet që provokon. Diçka e tillë nuk është e mundur vetëm me një makro sekuencë veprimesh, sidomos nëse në thelb të gjithë kësaj zgjedh të vendosësh një bishë kaq të ndërlikuar, që quhet pushtet.”

xoxo #kristinakoti