Category Archives: BOOK WORMING

“The Story of a New Name” Elena Ferrante- book review

 

As promised, here is my review of the book “Storia del Nuovo Cognome” Elena Ferrante, the second volume of the Neapolitan saga.

Something off the topic, my room is a complete mess and this is no news at all for some of you who know me a little bit. Looks like, I can’t function that well in this chaos, books everywhere, clothes scattered on every possible piece of furniture, accessories, make up, make up brushes (on my defense they are freshly cleansed :D, yay \oo/) and despite my room’s rumble, my laziness and irresistible desire to procrastinate, here I am, in front of my laptop trying to do my best.

So back to the book. I was looking forward to read it and after reading it, I now look forward to read the third. It starts right where it left the first one, but the girls’ lives take a wild turn, specially Lina’s, now married to Stefano Caracci, thus becoming Mrs. Caracci (hint to the book’s title) something she deeply despises and the sound of it, makes her cringe with disgust. Her last name might be different, a brand new one, but she’s still the crazy, stubborn, independent girl she used to be. I must admit that, despite her life becoming an unbearable hell, she still keeps going on with her flame burning hot. She never, even for once surrendered to her fate. That’s something to worship and envy at the same time. Unfortunately it’s not something you can learn at school or through books, this is something you are born with. This is how, life energy works or vibrates into someone, I suppose. It vibrates in different wave lengths inside of everyone, that was Lina’s wave. Colorful, vibrant, sharp, fast, crazy, unstable that’s why it was so visible and so contagious. The very reason why no one could ever resist her. Her strength but also her curse.

Continue reading “The Story of a New Name” Elena Ferrante- book review

Likes(1)Dislikes(0)

What’s your superpower

20170326_144143.jpg

Last night my mom, remembered an episode of my childhood. Out of the blue I asked her  if I would ever be able to read minds… telepathy looked more alluring than wasting time playing with dolls.

My mother, as a very pragmatic woman answered with a plain, short, “No.”

Because she already knew what kind of curious brat I was. And right away a chirping “why” followed.

“It’s simply impossible. What do you need that for anyway?” 

Continue reading What’s your superpower

Likes(4)Dislikes(0)

How to see the world

IMG_20170225_112845
I am not going to teach you how… No one is going to do that, however there are means by which you can learn more on how to see the world and what’s happening around you.
The book “How to see the world” by Nicholas Mirzoeff looks like a short manual or guide that contains some basic information, you absolutely need to know but at the same time the definitions, notions are fully explained with details, examples, situations, history circumstances and events.

Continue reading How to see the world

Likes(2)Dislikes(0)

SuperFreaks

So today I feel like talking about incentives… Yeah…

IMG_20170216_155508.jpg
You see the picture, of this book I am reading… Well, I am not reading it yet, but I plan to. I have read the other 2, “Think like a Freak” and “Freakonomics” written by the same authors, Steven D. Levitt and Stephen J.Dubner. I think, I messed up the reading order but who cares. Brilliant, amazing, mind-blowing books and very inspiring.

Continue reading SuperFreaks

Likes(3)Dislikes(0)

“Big Girls Don’t Cry” Review

Biggirlsdontcry

As promised a few weeks ago, finally here my Fay Weldon’s review of “Big girls don’t cry”. i tried to be very careful, providing basic information and opinion, making it “spoiler free”. I have already mentioned it, I know, but I will do that again. I read the book in Albanian, published By Pegi Publishing House, one of the best here in Albania.

And with that said, I hope you enjoy it! 🙂

First of all, know that it’s very straight forward and maybe someone would think of it as bold and brazen. That’s part of this book’s personality, this is how the characters truly are. Most of them are uncensored, because they show their true colors and are not afraid of not faking a facade to show to the rest. Well considering the time, breaking the boundaries, work hard, play hard, party hard and money looked easy but it wasn’t, it has never been, we just keep comparing easier eras to more difficult ones. That’s one of the biggest illusions of our reality.

Continue reading “Big Girls Don’t Cry” Review

Likes(0)Dislikes(0)

Pushteti Blendi Fevziu- Review

Ky ishte një nga bestsellerat e këtij viti, ose për të qenë më të saktë, i dyti libër më i shitur te Panairi i Librit 2016. Bukur shumë!

Im atë ishte shumë kurioz të dinte për çfarë bëhej fjalë. E bleu, e lexoi dhe komenti i vetëm ishte “Ppffff!”.

E lexova. Do ishte shumë pak, thjesht të thoja që nuk më pëlqeu. Pëlqimi ose jo, hyn te shijet personale të gjithsecilit prej nesh dha varet nga shumë faktorë. Të jemi të qartë, jam një lexuese si gjithë të tjerët dhe kur gjej një libër që ia vlen barra qeranë, jam e gatshme ta promovoj duke e rekomanduar te të tjerë lexues. Miqtë e mi më të ngushtë janë dëshmitarë të kësaj, por në këtë rast nuk mundem, me gjithë dëshirën e mirë.

Jo, nuk është sepse dua të hedh baltë mbi një vepër letrare, por letrare nuk është.  “Sot gjithçka ështe letërsi.”shkruan Z. Ҫili, por kjo nuk ka lidhje me letërsinë dhe as me esenë. Kjo është hajde të fantazoj dhe vetëm prej famës që kam, prej reklamës, të pres që të vlerësohet.

Ka gabime trashanike: 1. Gramatikore 2. Drejtshkrimore 3. Sintaksore. Ky fakt ishte cituar edhe në një artikull të gazetës “Telegraf”.

  1. Gramatikore? Gjenden plot fjali pa kuptim. Si mund të ndërtosh një fjali vetëm me pjesë të nënrenditur? Si mund të vazhdosh më pas këtë mendim sërish me një fjali që konsiston në pjesë të nënrenditur? Ku janë pjesët kryesore? Qëllimi i një pjese të nënrenditur është, të plotësojë kuptimin e pjesës kryesore dhe ta pasurojë me informacion, përndryshe nuk ka arsye të ekzistojë dhe vetëm nuk mund të qëndrojë.

Do flasim për lakim emrash? Apo trajtën e shquar dhe të pashquar? Po trajtat e shkurtra?

2.Drejtshkrimore? Ka gabime në drejtshkrimin e fjalëve, në apostrofin që mungon, viza në mes të fjalëve si madje-madje etj.

  1. Sintaksore? Sheh presje të përdorura vend e pa vend. Nuk ka hapësirë midis shenjave të pikësimit. Nuk ka ndarje dhe dallim të ligjëratës së drejtë nga ligjërata e zhdrejtë.

Vërehet një varfëri e theksuar në leksik, derisa më bënte përshtypje frekuenca me të cilën ndeshesha me frazat: thellë-thellë, herë-herë, madje-madje ose kur hasja të njëjtat fjalë në distancë prej dy ose  tre rrjeshtash, si “magjepse” (unë mesa di shkruhet magjepsëse, por…) etj.

Nuk jemi të gjithë gjuhëtarë apo ekspertë të gjuhës shqipe edhe pse bëhet fjalë për gjuhën amtare por nga kjo analizë e cekët e imja merreni me mend se sa gjëra të tjera mund të haste dikush që këtë e ka profesion.  Më vjen shumë keq, sepse ishin “detaje” që fare lehtë mund të ishin evituar. Prandaj ekzistojnë profesionet e ndryshme dhe profesionistët. Këtu duhej syri  i mprehtë  i një redaktori.  Fundja po flasim për një libër që jam e bindur pa dalë akoma, ishte i destinuar të ishte i suksesshëm, kështu që Z.Fevziu, Z. Ҫili mund t’ia lejonin vetes një shpenzim të tillë.  Sidomos nëse do kishte një lexueshmëri kaq të gjerë, duhej edhe pak përgjegjshmëri për çfarë po nxjerr në treg kur ke vënë tellallin nga të gjitha anët. Në kohërat që po jetojmë,  përçudnimi i  gjuhës shqipe është normalitet. Është kaq e vështirë të shohësh shkrime pa gabime, rrjedhimisht një libër i këtij kalibri, siç edhe pretendohet  të jetë nuk duhej  të binte në këtë “kurth”. E turpshme!

Sigurisht që do kisha preferuar të merresha menjëherë me komentimin e përmbajtjes, siç do lexoni më poshtë, por nuk mund të mos ndalesha në ngërçin gjuhësor që ma ndërlikoi leximin në tërësi.

Trajtimi i fenomenit të pushtetit është tejet sipërfaqësor, pavarësisht se Z. Fevziu qartazi përpiqet të ketë një qasje elastike duke ndërthurur momentet e së tashmes me të kaluarën e personazhit. E dimë që loja e pushtetit është e rrezikshme dhe tinëzare. E dimë që pushteti të tjetërson, sepse duhen këllqe të forta dhe asnjë fibër plasteline në organizëm, përndryshe je i marrë fund.

Një i dehur gjithmonë pandeh se është esëll, qiqër madje.

Deformimi nga pushteti është i ngadaltë dhe gati i padukshëm. Madje edhe ata që kemi përreth e kanë shumë të vështirë të kuptojnë se ç’po ndodh deri në çastin që është tejet vonë. Deri në çastin kur na ndizet papritmas një llambushkë dhe ndërgjegjësohemi, por gjithmonë në lidhje me të tjerët, kurrsesi në lidhje me veten tonë.

Dua të them që edhe nga vetë eksperienca e Z. Fevziu, që ka parë aq shumë burra të pushtetshëm duhet ta ketë nuhatur sesi infekton dhe pushton pushteti.

Magjia? Makthet? Fundi i tij? Nuk pashë asgjë magjike në libër. Ishin thjesht përshkrime me ngjyra, të mbetura në tentativë. Ngjitja, suksesi në karrierë, postet, pasuritë, privilegjet? Gjatë gjithë librit përsëriteshin po të njëjtët emra, shoqëruar me ndonjë mbiemër të rastit që bënte më shumë bujë gazetareske sesa artistike.

Vrasjet,vendimet gjakatare, përjashtimet, eliminimet? Një tjetër renditje që përsëritet.

Makthet? Sulltani e dënoi me akuzën e tradhtisë. Kaq. Melodi e dëgjuar.

Fundi? Kur të vjen fundi, si i thonë kësaj pune, kujton fillimin. Kujton se si vjen nga një origjinë disi modeste dhe adhurimin për gjyshin, kujton ambiciet e mëdha për të studiuar dhe për t’u bërë dikush, si arrin të martohet me një vajzë të një dere të mirë, si pastaj mohon atë dhe fëmijët për pushtet, si fiton ca më shumë, si martohet me një nga konkubinat e haremit të sulltanit, si fëmijët e tij me këtë të fundit rezultojnë të jenë një zhgënjim total…

Ndoshta dikush do më thoshte (me të drejtë): “Po pse ç’prisje? Fundja këto lloj historish kanë të gjitha pak a shumë, të njëjtët emërues të përbashkët.”.

Përgjigjja ime do ishte: “Po pikërisht! Një shkrimtar materializon fantazinë e tij, duke krijuar një realitet. Ky realitet përputhet me atë ku jetojmë ose mund të jetë ekstremisht jo real, por në fund fare shkrimtari mban përgjegjësi për emocionet që ndjell dhe mendimet që provokon. Diçka e tillë nuk është e mundur vetëm me një makro sekuencë veprimesh, sidomos nëse në thelb të gjithë kësaj zgjedh të vendosësh një bishë kaq të ndërlikuar, që quhet pushtet.”

xoxo #kristinakoti

Likes(5)Dislikes(0)

My Brilliant Friend

As already promised, this is my review of the book “My brilliant friend”. The original one in Italian is “L’amica geniale” written by Elena Ferrante.  While in Albanian you find it with the title“Mikesha gjeniale”.
Who has had the chance to see my post on Instagram/Facebook yesterday, is already aware of my  fascination.

I am not really sure of my accuracy on this review since I read it in Albanian. The translation is of a very good quality, though. It flows naturally, it looks so organic, so flawless making the reading such a good and enjoyable experience. Plus it’s more convenient as it costs less.  The publishing  house is Pegi, which also happens to be one of the most professional, rigorous publishing houses in Albania. (My personal opinion)

This review is from a plain reader’s point of view (that would be me, yeeeeaaah)and I repeat again, it was an amazing read. I know that it has been reviewed from experts, literature critics and important celebrities/media, also making it a bestseller, but this is not the point really. As there are lots of best sellers that suck (at least to me), but this one is really good and it had me hooked up from the start.

First, I need to tell you something. I had quite lost the sense of reading a novel, since the past year I have been more focused on psychology/social or even economics books which involved matter of fact realities, experiments, studies, statistics… you get the drill. Continue reading My Brilliant Friend

Likes(2)Dislikes(0)

Feisty Little Mermaid

ariel

“So what on earth were you thinking?”

“What are you talking about? Don’t blame it on me? It’s Andersen’s fault! Not mine!”

“Hmmm…”

“Yeah, he has got a thing for tragic, sad, doomed from the beginning, love stories. If it was for me, I was quite ok down in the ocean. I mean I was a Princess for Poseidon’s sake. Young and beautiful, a mesmerizing voice… And would give that all up for a…”

“A man?”

“A pair of nice legs… do you understand? Besides my shiny tail is amazing. What’s wrong with it? If the Prince wanted me, he should have accepted me for what I was. Period!”

Continue reading Feisty Little Mermaid

Likes(20)Dislikes(0)

What Would Peter Say…

“If you are going to whine about your shadow again, I will punch you!”

“Can you at least sew it for me? I remember someone did that once, can’t remember who though…”

“Wendy, it was Wendy you moron! You really have a short memory, or is it just an act?”

“Who’s Wendy? What’s with rolling your eyes? It’s creepy.”

peterpan

Continue reading What Would Peter Say…

Likes(10)Dislikes(0)

Evening thoughts

A photo by Israel Sundseth. unsplash.com/photos/BYu8ITUWMfc
Unsplash thanks @Israel Sundseth

“Sir… Sir, please just 100 lek* please, I am starving!” his voice breaking.

“You can forget about it. I am willing to buy you something to eat, whatever you want, but I ain’t giving you any money. Understood?”

“But they will beat me, they will think I spent it on food… please I am begging you, pleaseeee…” there was panic in his voice but nevertheless he was trying to keep a steady eye contact with pleading teary eyes. Yeah, yeah, I know they train you quite well, but you are not fooling me!

“Then NO!”

Continue reading Evening thoughts

Likes(5)Dislikes(0)